Ενδιαφέροντα άρθρα

"Οι Κουρσάροι", "Η γκριμάτσα" : Δύο ποιήματα του Νίκου Γεωργιλά

Οι κουρσάροι

Τρανοί ορίζοντες μπροστά,
πέλαγα και στεριές λογής
γέμισαν  τα μάτια κι οι στοχασμοί.
Τολμηρά βήματα
Απλώνουμε το χέρι κι αρπάζουμε
 Η δύναμη κι ο κίνδυνος
μαζί εσμίξανε  
Είμαστε εμείς κάμποσοι κουρσάροι,
τίποτα σίγουρο. Ρισκάρουμε,
η φρονιμάδα για τους αδύναμους
 κι εύκολα παίρνουμε
ότι στη ζωή απόκτησαν.
Βρήκαν μια γη και ρίζωσαν
 κι εμείς αβόλευτοι γυρνάμε
 Γνωρίζουμε ακρογιαλιές και χώρες
χωρίς καμιά να μας κρατάει.
Ριχνόμαστε σε περιπέτειες
Πονάμε και πληγωνόμαστε.
Μετά από καιρό:
…… ως πότε θα γυρνάμε
στις ξένες ακτές! Νοσταλγούμε
δική μας στεριά ν’ αράξουμε,
να ναι γλυκιά και ήρεμη
 με μελίσσια, θυμάρια,
βρύσες και αγριομαργαρίτες.
 Εμείς οι κουρσάροι
σαν τον Οδυσσέα θαλασσοδαρμένο
στα καθαρά σεντόνια και στην αγκαλιά
μιας ερωτευμένης Ναυσικάς
 θα γείρουμε ημερωμένοι.

Νίκος Κ. Γεωργιλάς
Διακοφτό

********************************************

Η γκριμάτσα

Ζούσε στο χωριό της μόνη,
σχεδόν άσχημη κι ασήμαντη
Ήρθε ο θρασύς αγύρτης,
της είπε ψεύτικα λόγια,
της έδωσε ψεύτικα χάδια.
 Ύστερα ζήτησε χρηματικό ποσό
 για μια ανάγκη του· έφυγε
Επανέλαβε την απάτη και σε άλλη,
 όμως αυτή έκανε καταγγελία
Στην αστυνομία του είπαν
 να τα επιστρέψει· αλλά πώς;
Τα είχε χάσει στο πόκερ.
Είπε τότε ότι θα δανειστεί από μια φίλη.
Πήγε σ’ αυτή με αστυνομικό.
 Τα έδωσε για να μην πάει φυλακή.
Παρέμεινε ο αγύρτης λίγο
τάχα να την ευχαριστήσει.
Είπε όμως με ξεδιάντροπο γέλιο:
 Θα φύγω φουκαριάρα,
 δεν με σηκώνει άλλο ο τόπος.
Δεν μένω μαζί σου.
Με ζαλισμένο νου η γυναίκα
 πήρε τη στάμνα να πάει στη βρύση,
 να πάει κάπου. Πνιγόταν,
στο δρόμο τα σκεφτόταν.
Έγυρε το κεφάλι αριστερά
και στράβωσε το στόμα της
 με ένα μορφασμό  που έκφραζε
 απογοήτευση, παράπονο,
 μοιρολατρία κι εγκαρτέρηση.
 Ταυτόχρονα άπλωσε τα χέρια
σε ημιέκταση να εκφράσει
τα ίδια συναισθήματα.
 Έπεσε η στάμνα έσπασε.
 Όμως αυτή συνέχισε για τη βρύση
να ρίξει νερό στο πυρωμένο της πρόσωπο.
 Ψεύτικα λόγια και χάδια,
αυτός όμως ζέστανε την παγωμένη της καρδιά.
 Αν ήσαν τάχα αληθινά
δεν θα έμοιαζαν με ψεύτικα
αφού θα είχε φύγει;
Της πήρε σχεδόν όλο το κομπόδεμα
 και λοιπόν; Να συντηρηθεί είχε· και τα άλλα;
Γύρισε στο σπίτι της
 σχεδόν ανακουφισμένη.


Νίκος Κ. Γεωργιλάς
         Διακοφτό

Saitis Home Έπιπλα