Ενδιαφέροντα άρθρα

Η συντροφιά των χελιδονιών - Γράφει ο Δημήτρης Κακαβάνης*

 

Πριν 2-3 χρόνια, τέσσερις νεαροί φίλοι επισκέφτηκαν έναν γέροντα μοναχό στο Άγιο Όρος. Είχε το κελάκι του στο νοτιότερο σημείο της χερσονήσου του Άθω.

Μετά το καθιερωμένο κέρασμα με λουκούμι, τσίπουρο, καφέ και νερό άρχισε η συζήτηση.

Καταλαβαίνετε... Από πού είσαστε, τι δουλειές κάνετε κτλ. Κάποια στιγμή ήλθε η κουβέντα στις σχέσεις των ανθρώπων.

Λέει ο γέροντας: " Εγώ ζούσα μόνος εδώ στο καλύβι μου. Παρακαλούσα το Θεό να μου στείλει μια παρέα μια συντροφιά. Κάποια ημέρα από εκεί ψηλά, και δείχνει ψηλά στην οροφή ένα φεγγίτη με σπασμένο τζάμι, από εκείνο το σπασμένο τζάμι μπήκαν μέσα στο δωμάτιο δυο χελιδόνια. Άρχισαν να φτιάχνουν φωλιά, κάτω από τη φωλιά το πάτωμα γέμισε χώματα και κουτσουλιές, όμως δεν τα έδιωξα. Μετά από ημέρες έγιναν τα αυγά και βγήκαν τα πουλάκια. Από το πρωί άρχιζε ένα έμπα έβγα από τους  γονείς και τσιου τσίου από τα μικρά. Είχα μια υπέροχη παρέα, περνούσα την ημέρα μου παρακολουθώντας τα χελιδόνια.

Ο Θεός μου έστειλε τη συντροφιά που ζητούσα.

Βέβαια είχα λίγες βρωμιές, κουτσουλιές στο πάτωμα, αλλά μόνο εκεί. Τα χελιδόνια έμπαιναν από το σπασμένο τζάμι, πήγαιναν μόνο στη φωλιά και λέρωναν μόνο κάτω από τη φωλιά. Πουθενά αλλού δεν πέταγαν και πουθενά αλλού δεν λέρωναν.

Ήταν σαν να έλεγαν βρήκαμε έναν καλό χώρο, μια ζεστασιά, ένα καταφύγιο, κάναμε φωλιά και παιδιά, αλλά μέχρι εδώ, όχι παραπέρα. Σεβασμός στον υπόλοιπο χώρο και τον άνθρωπο που μένουμε μαζί.

Εγώ, πάλι, είχα την παρέα που ζητούσα από το Θεό, και ανεχόμουν  την λίγη βρωμιά που έκαναν μόνο κάτω από τη φωλιά τους, την οποία κάθε τόσο καθάριζα.

Τι να έκανα; Συντροφιά ζητούσα, συντροφιά ήλθε, τα  προβλήματα που υπήρχαν τα υπόμενα χάριν της συντροφιάς που ήθελα. Αλλά και η συντροφιά δεν με ενοχλούσε πάρα πέρα από τα αποδεκτά όρια της. "

Η ιστορία είναι αληθινή, έγινε στο Άγιο Όρος. Στο κελί ενός Μοναχού  αρκετά γνωστού όχι μόνο σε αυτούς που επισκέπτονται το Όρος αλλά σχεδόν σε όλη την Ελλάδα.

Είναι άλλωστε γνωστό ότι οι γεροντάδες με πολύ απλές ιστοριούλες μπορούν και λένε σημαντικά πράγματα.

Εδώ η συζήτηση ήταν γύρω από το γάμο. Στις ερωτήσεις του γέροντα, οι νέοι απαντούσαν ότι εκτός από τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, είναι δύσκολες τόσο οι σχέσεις στο ανδρόγυνο όσο και η συμβίωση, ότι οι συνθήκες της ζωής έχουν αλλάξει, ότι οι νέοι θέλουν την ελευθερία και την οικονομική τους άνεση και πως οι σχέσεις είναι πολύ πιο ελεύθερες από άλλες εποχές. Έτσι ήταν προβληματισμένοι για τη σύζυγό τους και τον γάμο.

Βέβαια τις ίδιες σκέψεις αναγνώριζαν ότι έχουν και οι γυναίκες για τον δικό τους σύντροφο και τον γάμο.

Έτσι ο γέροντας βρήκε ευκαιρία να τους πει, με την απλή ιστοριούλα, ότι αν κάποιος θέλει συντροφιά, παρέα και σύντροφο θα πρέπει να είναι έτοιμος για  αλληλοσεβασμό και παραχωρήσεις.

Ο  Νίτσε (γερμανός φιλόσοφος) είπε: "Αγάπα τον πλησίον σου, καταρχήν σημαίνει άφησε τον πλησίον σου στην ησυχία του και ακριβώς αυτή η λεπτομέρεια της αρετής συνδέεται με τις μεγαλύτερες δυσκολίες."

Είναι γνωστό ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα πολύ δύσκολο κεφάλαιο. Είναι μια επιστήμη η οποία έχει άμεση σχέση με την ψυχοσύνθεση και τη συμπεριφορά των ανθρώπων.

Όπως όλα τα προβλήματα όμως, έχει και αυτό τη λύση του. Αν κάποιος θέλει δίπλα του ανθρώπους, για την οποιανδήποτε σχέση, θα κάνει υποχωρήσεις και παραχωρήσεις.

Αν δεν θέλει, θα είναι μόνος.

Άλλωστε και ο μοναχός που είχε αφιερώσει τη ζωή του στο Θεό και στη σωτηρία της ψυχής του, "προσευχόμενος κατά μόνας " ζητούσε μια συντροφιά.

Και όπως είπε ο Αριστοτέλης: " Άνθρωπος που δεν έχει φίλους ή είναι θεός ή θηρίο."

Και δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να είναι κάποιος θηρίο ή θεός.


*Ο Δημήτρης Κακαβάνης είναι Καθηγητής Μηχανολόγος Μηχανικός και Σύμβουλος σπουδών και σταδιοδρομίας.

Saitis Home Έπιπλα