ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

"Ράφτης Κυριών", μια κωμωδία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας - Γράφει η Αναστασία Ευσταθίου

Σήμανε η ώρα του γέλιου με την κωμωδία "Ράφτης Κυριών" του Ζωρζ Φεϋντώ. Φαίνεται ότι η θεατρική ομάδα του ιστορικού Συλλόγου «Αναγέννησις» τα κατάφερε να κάνει τον κόσμο να γελάσει, να ξεχάσει μα κυρίως να αποφορτιστεί από ό,τι έχει φορτώσει στους ώμους του η εποχή. Να γελάσει με την ψυχή του σε ένα έργο με πρωταγωνίστριες την ίντριγκα και την παρεξήγηση.

Το γέλιο, που το έχουμε τόσο πολύ ανάγκη στην εποχή μας. Πάνω σε αυτό, εξάλλου, δούλεψε και η ομάδα: Την κωμωδία των παρεξηγήσεων. Μόνο που δε στάθηκε στο κείμενο του Γάλλου μετρ του είδους, αλλά πρόσθεσε και δικά της στοιχεία. Εκτός από τη διδασκαλία του έργου που είχε κεντρική κατεύθυνση, επιπλέον σκηνοθετικά ευρήματα του έδωσαν άλλο χρώμα. Αποδόθηκαν σχεδόν φυσικά και αβίαστα και ήταν πλήρως ενσωματωμένα στη ροή του έργου.

Ο κάθε ηθοποιός έχτισε πάνω στο ρόλο του. Μέσα από τα παιχνίδια αυτοσχεδιασμού εμπλούτισε το ρόλο του. Η συνταγή των εργαστηριακών συναντήσεων πέτυχε. Κι έτσι τα «θεατρικά παιχνίδια» του χειμώνα δεν ήταν χαμένος χρόνος, αλλά χρόνος που βοήθησε στην ωρίμανση του έργου. Όχι μόνο ένωσαν την ομάδα, αλλά απέδωσαν σαν το σπόρο σε ένα καλά καλλιεργημένο χωράφι, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η σκηνή του θεάτρου.

Η ομάδα καθοδηγήθηκε με υπομονή δασκάλου. Δάσκαλος εξάλλου και ο σκηνοθέτης της παράστασης Πάνος Βασιλόπουλος με εικοσαετή πλέον παρουσία στα θεατρικά δρώμενα της Ακράτας, ανέδειξε τα πιο όμορφα στοιχεία των ηθοποιών του. Εδώ ταιριάζει σε όλους όσους έλαβαν μέρος αντί για ένα συνηθισμένο μπράβο, ο στίχος του ποιητή Γιάννη Ρίτσου «Υπάρχει πολύς ήλιος μέσα στον καθένα μας και πρέπει να τον ξυπνήσουμε… για να ζεσταθεί ο κόσμος".

Η παράσταση ήταν απολαυστική. Το στοίχημα ήταν ομαδικό. Επιτεύχθηκε ο ρυθμός, που είναι τόσο απαραίτητος στην κωμωδία.

Εντύπωση προκαλούν τα φλάς μπακ στο παρελθόν των ηρώων με επένδυση μουσικές που ξεσήκωναν συναισθήματα αλλά και πολλά γέλια. Ξεκάθαρες, εμβόλιμες στη ροή του έργου, εικόνες γεμάτες συμβολισμό φωτίζουν τον πραγματικό εαυτό των ηρώων και τις πιο τρελές φαντασιώσεις τους. Όλα συντείνουν προς μία κατεύθυνση: Τη γελοιοποίηση της αστικής τάξης.

Ο ρόλος του Ανδρέα Κουτσουρέλη, του Καλλιτεχνικού Συμβούλου του Συλλόγου, σημαντικός. Έδωσε στην ομάδα σωστές κατευθύνσεις πάντα προς την ανάδειξη του κωμικού, που «δεν αποτελεί τίποτα άλλο από το δραματικό στην υπερβολή του», όπως είπε χαρακτηριστικά σε μία από τις συναντήσεις του με την ομάδα.

Η θεατρική ομάδα του Συλλόγου είχε ασχοληθεί πάλι στο παρελθόν με έργο του Ζώρζ Φεϋντώ, το Κούκου (2007). Η διαφορά είναι ότι η τωρινή παράσταση δεν δουλεύτηκε γραμμικά, αλλά έπαιξε σε πολλά επίπεδα με μοντέρνες και καινοτόμες θεατροπαιδαγωγικές προσεγγίσεις.

Το αφαιρετικό σκηνικό είχε άποψη που πέρασε στον κόσμο. Κάθε κομμάτι του σκηνικού ήταν φτιαγμένο από την Ελένη Μανιατοπούλου με την υπομονή μοδίστρας υψηλής αισθητικής. Διάλεξε από το ατελιέ της φαντασίας έξυπνα υλικά για να στήσει ένα λιτό αλλά ατμοσφαιρικό σκηνικό. Η ενδυματολογική επιμέλεια, που ανέδειξε το ύφος του έργου, ανήκει στην ίδια. Το παιχνίδι με τους φωτισμούς ανέλαβε για άλλη μια φορά ο Ανδρέας Σακελαρίου ενώ τη μουσική επιμέλεια είχε ο Θανάσης Τόλιος.
Μια παράσταση στην οποία κυριαρχούν οι ίντριγκες, οι γκάφες, τα ψέματα που ανάγονται σε επιστήμη, το χιούμορ και ο γρήγορος ρυθμός. Ένα είναι το σίγουρο ότι με τον «Ράφτη Κυριών» θα γελάσουν και οι πιο σεμνότυφοι. Η αξία του έργου έγκειται στο ότι τα μικροαστικά ήθη της εποχής του Παρισιού που εκτυλίσσεται η ιστορία δεν απέχουν και πολύ από τη δική μας εποχή κι ας έχει περάσει ένας αιώνας και τρεις δεκαετίες από τότε που γράφτηκε το έργο!

Η 2η θεατρική παραγωγή του Συλλόγου Αναγέννησις για τη χρονιά αυτή μετά το "Michael Kohlhaas, ο επαναστάτης" στηρίχτηκε σε μια ομάδα παλιών και νέων ανθρώπων που αγαπούν το θέατρο. Και πώς να ξεχωρίσεις κάποιους από αυτούς; Και πώς να μην αναφερθείς στον καθένα ξεχωριστά;

Οι ηθοποιοί, λοιπόν, με τη σειρά που εμφανίζονται: Αντρέας Διαμαντόπουλος ως φλύαρος προστατευτικός μπάτλερ σε δικά του μήκη κύματος, Εύα Πέτρου ευκολόπιστη ερωτευμένη νιόπαντρη- ουρά της μητέρας της, Γιάννης Μαλαβέτας ο γιατρός που τσιλημπουρδίζει, πολυμήχανος και αεικίνητος, όπως πάντα επί σκηνής, κέντησε το ρόλο του, Φάνης Πετρόπουλος αβίαστο γέλιο με τις «αθώες» γκριμάτσες του, Μαρία Καρρά ως μέγαιρα στιβαρή πεθερά που προσπαθεί να βάλει τάξη στο χάος των σχέσεων ανάμεσα στα «ζευγάρια», Μάρη Παπαγεωργοπούλου χαριτωμένη τσαχπίνα σύμβολο γυναίκας που κάθε άντρας ονειρεύεται μια περιπέτεια μαζί της, Χρήστος Ασημακόπουλος στομφώδης φωνακλάς ζεν πρεμιέ άλλης εποχής, Κατερίνα Τσάκωνα σε ρόλους με μεταμορφώσεις έκπληξη, Ειρήνη Μιχαλάκη γυναίκα- άπιστο θηλυκό με μοναδική αυτοκυριαρχία.

Μια κωμωδία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας. Στα μέτρα της υποκρισίας, του δήθεν, του φανφαρονισμού, του μικροαστισμού και του φαίνεσθαι. Κι όλα τα παραπάνω σε μια κοινωνία επίπλαστης ευτυχίας, σε έναν ψεύτικο κόσμο απόλαυσης και καλοπέρασης, εκεί που το εγώ υπερτερεί σε σχέση με το συλλογικό.
Μια κωμωδία που σε κάνει να γελάς αλλά και να σκέφτεσαι.

Ακράτα, 18-5-2017

PrintEmail

 

Saitis Home Έπιπλα

 Pizza IQ