΄΄Φαντάστηκε τη ζωή της σαν ένα βιβλίο που το κρατούσε στα χέρια της και το διάβαζε. Και να είχε, λέει, τη δυνατότητα, διαβάζοντας τις επόμενες σελίδες, να γυρίζει πίσω και ό,τι δεν της άρεσε να το σβήνει και να το ξαναγράφει. Και να έδινε σ' αυτό το βιβλίο το τέλος που θα επιθυμούσε...΄΄ ΄΄... Δεν αφήνω πίσω μου τίποτε. Ήρθα και φεύγω από τη ζωή αυτή σαν ένα φύλλο που ο άνεμος το πήγαινε πότε από δω και πότε από κει. Μόνο η δική σου αγάπη έδωσε νόημα σε αυτή τη σύντομη πορεία και θέλω φεύγοντας να σε βεβαιώσω πως δεν πήγε χαμένη...΄΄.
΄΄Το παιδί της αγάπης΄΄  μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία, η πρώτη συγγραφική απόπειρα της Μαρίας Τζιριτά που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

΄΄... Έτσι απλά. Όπως τον πέταξαν στο ίδρυμα νεογέννητο μωρό, όπως τον πήγαν πίσω στη φυσική του οικογένεια μικρό παιδάκι. Έτσι απλά, όπως τον έφεραν στην Αθήνα τεσσάρων ετών, όπως τον πήραν στην ανάδοχη οικογένεια στα δέκα του. Έτσι απλά, τον φέρνουν πάλι πίσω στο ίδρυμα δώδεκα ετών παιδί. Πόσο απλό ακούγεται! Με τη διαφορά ότι δεν μιλάμε για βαλίτσα αλλά για έναν άνθρωπο, για ένα αθώο παιδί...΄΄. Η Μαρία Τζιριτά, παίρνοντας ως βασικό υλικό, την διαδρομή του Στέλιου και της μοναδικής μητέρας που γνώρισε ποτέ, και ως συμμάχους το ταλέντο της πένας της και λίγες σταγόνες από την φαντασία της, φιλοτεχνεί ένα ποικιλόχρωμο ψηφιδωτό που μόνο η ζωή μπορούσε να δημιουργήσει. Με αδρές πινελιές φωτίζει τα πάθη, τις αδυναμίες, τα συναισθήματα της ανθρώπινης φύσης, θέλοντας να κάνει τον αναγνώστη, συνοδοιπόρο, συν-κοινωνό της πραγματικότητας που τον περιβάλλει.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που σε κερδίζει από την πρώτη φράση και που δύσκολα το εγκαταλείπεις για να διεκπεραιώσεις τις καθημερινές σου ασχολίες. Πίσω και κάτω από όλα, στο φόντο, στο χωροχρονικό πλαίσιο που ξετυλίγεται η ιστορία, βλέπουμε την ανυπόκριτη, ανιδιοτελή αγάπη, της γυναίκας στην οποία ο Θεός ανέθεσε το ρόλο της μάνας, όχι μόνο αυτής που κυοφορεί και τίκτει αλλά και αυτής που πονά και νοιάζεται, που τυλίγει κάτω από τα ζεστά φτερά της καρδιάς της και το παιδί που δεν βγήκε από τα σπλάχνα της. Μια τέτοια τραγική μάνα, είναι η Μαρίνα, κεντρική ηρωίδα στο προσωπικό της δράμα. Ο Στελάκης την ξεχώρισε απ' όλες τις γυναικείες φιγούρες που κινούνταν γύρω του και της έδειξε τι αισθανόταν γι'αυτή με μια λέξη, ΄΄μαμά΄΄. Σκιρτούσε η καρδιά της κάθε φορά που άκουγε αυτή τη λεξούλα από το παιδάκι που μεγάλωνε εγκαταλειμμένο από τους φυσικούς συγγενείς, στο ίδρυμα που εργαζόταν ως κοινωνική λειτουργός. Αλλά υπήρχε και ο Άγγελος, το αγγελούδι της, ο γιος της, που στα μάτια του διάβασε το απόλυτο συναίσθημα, προδοσία, όταν άκουσε τον μικρό Στέλιο να τη φωνάζει, ΄΄μαμά΄΄.

΄΄... Όλοι μαμά σε φωνάζουν, εγώ θέλω να ξεχωρίζω από τα άλλα σου παιδιά...΄΄ και την φώναζε Μαρίνα. Πώς να μοιράσει σε ικανοποιητικές δόσεις την αγάπη της, πώς να διχάσει την ψυχή, το νου και την καρδιά της; Η Μαρίνα το προσπαθεί, ματώνει, πονάει, κάνει λάθη, δίνει με αυταπάρνηση όλα τα αποθέματα της στοργής, της εγκαρτέρησης, της υπομονής, στο Στέλιο και τον Άγγελο και αντίστροφα. Η προσπάθεια αμείβεται; Όχι πάντα, όχι, με τον τρόπο που θα'θελε κανείς. Τι μένει αναλλοίωτο στο σύμπαν; Η ΑΓΑΠΗ. Που πρώτα απ' όλα ευεργετεί αυτόν που τη νιώθει και την προσφέρει, γιατί πάντα μένει λίγο άρωμα στο χέρι που προσφέρει λουλούδια! Δεν χρειάζεται να σας πω, να το αποκτήσετε, να το διαβάσετε, γιατί  πιστεύω ότι τα όσα συνοπτικά αναφέρθηκαν για το συγκινητικό αυτό μυθιστόρημα θα σας οδηγήσουν στο κοντινότερο βιβλιοπωλείο!
ΜΑΙΡΗ ΖΑΧΑΡΑΚΗ